و بىسند ننويسد . 5 ) آثار الملوك و الانبياء كه ظاهرا خلاصه‌اى از همان كتاب حبيب السيرست و پس از اتمام آن در سال 931 خود پرداخته است . 6 ) قانون همايون يا همايون‌نامه در مناقب همايون پادشاه كه پيش ازين ذكر آن رفت و ظاهرا آخرين تأليف اوست و آن را پس از سال 937 نوشته است . ازين ، جا پيداست كه خوندمير نويسندهء بسيار پركارى بوده و از 904 تا 937 لااقل سى و سه سال مشغول تأليف بوده است . خوندمير شعر فارسى نيز مىگفته و درين فن تا اندازه‌اى توانا بوده است و در مؤلفات خويش گاهى بمناسبت كلام اشعار خود را جاى داده . مير محمود پسر خوندمير خوندمير پسرى داشته است بنام ميرمحمود كه ظاهرا پس از مرگ او دوباره از هندوستان بايران آمده و يا اينكه با پدر بهند نرفته است ، در هرصورت در ايران مىزيسته و از احوال او جز اين اطلاعى نيست كه وى مؤلف كتابيست در تاريخ شاه اسمعيل و شاه طهماسب كه در سال 950 بنام محمد خان شرف الدين اغلى تكلو از اميران دربار صفويه به آن آغاز كرده و در 957 بپايان رسانده است و ازين قرار تا پانزده سال پس از مرگ پدر زنده بوده است .